St. Juste wil finale niet op derde duel laten aankomen

In een bomvolle sporthal Waardergolf in Heerhugowaard nam Hovocubo vorige week vrijdag een voorschot op de zesde landstitel in de clubgeschiedenis. In eigen huis werd FC Marlène met 2-7 geklopt in het eerste van maximaal drie finaleduels. De Hoornse zaalvoetballers hebben dus nog twee kansen om de schaal te pakken, maar als het aan Yoshua St. Juste ligt, is het vanavond direct raak.

Schrijver: Vincent Schot

,,We spelen natuurlijk twee keer thuis, maar we hebben met elkaar uitgesproken dat we het zo snel mogelijk willen afmaken’’, zegt St. Juste. ,,In de groepsapp leeft dat ook enorm. Amir (Molkarai, red.) was van de week jarig en toen werd er gezegd dat zaterdag het cadeau zou volgen.’’

Het tekent de honger van de ploeg om de titel te prolongeren. Volgens St. Juste was deze precies op het juiste moment terug. ,,Het was een moeizamer jaar dan vorig jaar, toen we alles wonnen wat er te winnen viel. Dat heeft ermee te maken dat er toen meer wijzigingen waren in de selectie. Iedereen was hongerig. Hongeriger dan dit seizoen. Natuurlijk hoort dat niet, maar het gevoel dat ’het’ allemaal wel goedkomt sloop er soms in. Zeker omdat het vorig jaar altijd goed kwam. Nou, bijna altijd dan. Richting de play-offs merkte je dat de gretigheid terugkwam en onze cijfers hierin onderstrepen dat. Met zeven treffers gemiddeld zijn die indrukwekkend.’’

Ondergrens

Toch oogde Hovocubo vorige week in de openingsfase eerder voldaan dan hongerig. St. Juste is de eerste om het te erkennen. ,,We zijn dit seizoen een paar keer door de ondergrens gezakt, maar die eerste tien minuten vond ik onze slechtste van het jaar.’’

Het resulteerde in een snelle achterstand en een aantal grote kansen voor de thuisclub om Hovocubo meer pijn te doen. Niet voor het eerst dit seizoen toonde St. Juste juist toen het moeizaam draaide zijn waarde voor zijn team. Na een goede individuele actie joeg hij de 1-1 op het bord.

,,Daarna kwamen we los. Kevin (Tromp, red.) maakte toen ook snel de 1-2 en na de pauze was het verschil groot. Het kan natuurlijk altijd misgaan, zeker met een tactisch sterke trainer als Anand Jagdewsing, maar als we dat niveau weer halen, dan kan ik het me niet voorstellen dat er nog een derde duel komt.’’

Kampioensfeest

Het zou voor de 28-jarige voetballer alweer zijn vierde kampioensfeest betekenen. Twee keer eerder al werd St. Juste landskampioen met Hovocubo en een keer was hij de beste van allemaal met FC Eindhoven. Nog niet eerder alleen mocht hij de schaal namens zijn ploeg in ontvangst nemen om deze vervolgens als eerste aan het publiek te tonen.

,,Daar heb ik nog helemaal niet over nagedacht’’, lacht de speler die door de slepende voetblessure van Molkarai al vrijwel het hele seizoen de aanvoerdersband om zijn arm draagt. De eigenlijke captain van Hovocubo viel uit in de tweede speelronde en maakte pas in de play-offs tegen Futsal Apeldoorn voorzichtig weer zijn eerste minuten. Ook in de return tegen FC Marlène zal zijn inbreng vermoedelijk nog beperkt zijn.

,,Als we winnen dan mag Amir van mij de schaal in ontvangst nemen hoor. Zolang we ’m maar winnen.’’

Spanbroeker Dol heeft met FC Marlène wat goed te maken tegen Hovocubo

Met FC Marlène, de club uit Heerhugowaard waar hij sinds twee jaar speelt, neemt Stefan Dol het vanavond in de return van de play-offs op tegen Hovocubo. Bij winst in de Noord-Hollandse derby maakt zijn team nog kans op het landskampioenschap zaalvoetbal.

Plant een vlag precies tussen Heerhugowaard en Hoorn en de kans is groot dat hij in Spanbroeker grond terechtkomt. Om te verklaren waarom de finale tussen FC Marlène en Hovocubo speciaal is voor Dol (23), inwoner van Spanbroek, is verder weinig uitleg nodig.

,,Als ik naar mijn eigen dorp kijk, leeft het enorm. Veel vrienden en familie beginnen steeds over die finale tegen Hovo.”

Marlène ging in de eerste wedstrijd met duidelijke cijfers onderuit: 2-7. ,,Wat dat betreft ben ik voor de terugwedstrijd een stuk minder zenuwachtig. Wij hebben niets te verliezen. Het strijdplan blijft hetzelfde, maar we zullen nog harder moeten vechten.”

De Heerhugowaarders kozen er in eigen huis voor om al op de helft van Hovocubo druk te zetten. Uit de counter werd het team van coach Anand Jagdewsing regelmatig gevaarlijk. Halverwege het tweede bedrijf was de tank leeg en werd Marlène overlopen.

Internationals

,,Zonde dat we de kansen in het begin niet gelijk afmaakten”, blikt Dol terug. ,,Voor het publiek is ons spel op zo’n moment misschien niet aantrekkelijk. We hebben wel lange tijd gedaan wat we van tevoren met elkaar afspraken: volle bak druk zetten. Dan is het afwachten hoe Hovocubo daarmee omgaat. Dat ging ze goed af. Zij hebben nou eenmaal een heel sterke ploeg met zeven, acht internationals.”

Gold dat laatste dan niet ook voor FC Eindhoven, de opponent die in de halve finales werd uitgeschakeld? Die club werd nota bene eerste in de reguliere competitie. ,,Ja, dat wel, maar dat is een fysieke ploeg die ons beter ligt. Hovocubo is voetballend juist heel sterk, goed in het spel kantelen. Daar hebben wij moeite mee.”

Topscorer

Dol liet zich van zijn beste kant zien in het tweeluik tegen Eindhoven. Het was de eerste keer dat hij play-offs om het kampioenschap speelde. In het heenduel wist hij het doel vier keer te vinden.

In de competitie werd hij al clubtopscorer met 25 doelpunten. Niet slecht voor iemand die twee jaar geleden vanuit de eerste klasse naar de eredivisie overstapte. ,,Ik heb mezelf daar ook wel mee verrast”, geeft hij toe. ,,Het eerste jaar stond ik tegen alleen maar betere keepers dan ik gewend was. Dat was zwaar. Ik heb veel gehad aan de trainingen met en de adviezen van onze keeper Peter Rozenbeek. Die weet na al die jaren precies wat de mindere punten zijn van de keepers die we treffen.”

Het hielp ook dat Marlène spelers als Iliass Bouzit en Mo Attaibi binnenhaalde. ,,We vormen een goed team, zowel persoonlijk als kwalitatief. De play-offs waren ons doel. Nu we in de finale staan, willen we die winnen ook.”

Geef een reactie

error: